Emigracja czy dom?

Na szczęście w pewnym momencie zrozumiałam i poczułam, że przynależę do obu światów. Mam dwa domy. Dwa kraje, dwie mentalności, dwie tradycje spotykają się we mnie i w mojej rodzinie tworząc niepowtarzalną układankę. Żeby dojść do tego momentu musiałam zrozumieć i zaakceptować fakt, że nie jestem puzzlem z żadnej z tych układanek, a jestem częścią układanki, którą sama tworzę. Dom to dla mnie uczucie przynależności do świata w którym żyję, do przyrody, do ludzi których kocham i do tych, z którymi pracuję. Dom to moje poczucie bezpieczeństwa wynikające z poczucia kim jestem. I z akceptacji że jestem inna niż kiedyś, a kiedyś będę inna niż teraz. I to jest w porządku.

Mój świat

Na co dzień dom to ciepła kawa rano, którą i tak w trybie ‘morning run’ dopijam już zimną. Dom to bałagan i chaos porozrzucanych zabawek i zgoda na to, że teraz najważniejsze jest zdobienie pierniczków z moją córką. Dom, to mężczyzna, którego wybrałam i którego kocham i który nie jest idealny. Także dom to moje rośliny, którymi się otaczam, to mata do jogi, na której jestem z moim ciałem, to ulubiony obrus na naszym stole. Dom, który stworzyłam wokół siebie jest namacalny i jest ze mną teraz. Jest ważny, nadaje strukturę mojemu życiu. Ale zawsze chcę pamiętać, że prawdziwym domem dla siebie jestem ja sama, moje wewnętrzne poczucie integralności. Ponieważ przeszłam tą długą drogę i wiem, że jest możliwa do przejścia z chęcią towarzyszę w tej drodze innym.

Agnieszka

Artykuł Dom – co oznacza dla Ciebie być w domu? pochodzi z serwisu Agnieszka Michalska.

To, co dzieje się z głową, działa na ciało. Głowa karze wstawać, gdy dzwoni budzik, to ciało wstaje nawet jakby jeszcze chciało pospać. To głowa karze pracować kilkanaście godzin mimo zmęczenia, to ciało robi to, co musi, bo głowa kazała. Głowa karze ciału biegać maratony, to ciało się poddaje i jak ten niewolnik spełnia coraz to bardziej ambitne cele wyprodukowane przez głowę.

Zapisz się na newsletter

I odbierz ode mnie kwestionariusz zadowolenia z życia

Zapisuję się

Loading…

Zapoznałam/em się z Polityką prywatności i zgadzam się na otrzymywanie newslettera.

Zapisuję się

Loading…

Dzięki!

Teraz kliknij w potwierdzenie, które dostałaś/eś mailem. 

Gdy jest na głowie za dużo

Do czego to prowadzi? Masz za dużo na głowie, zadania kłębią się w myślach i zupełnie nie wiesz za co się złapać, a noce są nieprzespane. Tymczasem szybko łapie Cię przeziębienie, bolą plecy, albo stawy, może wypadają włosy, pojawiają się problemy z sercem, z układem pokarmowym, może dzieje się nawet coś bardziej poważnego.

Dlaczego zalecam badania krwi na konsultacji chociaż jestem psychologiem, a nie lekarzem?

Jest to potrzebne aby wykluczyć, że problemy klienta biorą się w prostej linii z zaburzeń somatycznych. Daje to też impuls, by zająć się ciałem, uzupełnić niedobory witamin czy minerałów, czy też uregulować hormony, zacząć dbać o sen, odżywianie, ruch.

Zadbaj o siebie

Jestem gorącą zwolenniczką holistycznego, czyli całościowego podejścia. Ciało i jego stan wpływają na to, jak się czujemy. Dobry sen, spacery i inne formy dbania o ciało jak ćwiczenia, świadomy odpoczynek, to wszystko wpływa na nasze samopoczucie.

Ten, kto próbuje dotrzeć do siebie poprzez ciało i ciału dać pierwszeństwo gdy jest zmęczone, głodne lub spragnione ruchu ten wie, że głowa postawiona na drugim planie od czasu do czasu odpuszcza i daje doświadczać życie.

Agnieszka

Artykuł Co to znaczy, że objawy są psychosomatyczne? pochodzi z serwisu Agnieszka Michalska.

Dziś świętuję Dzień Dziecka, nie tylko dlatego że mam dziecko, ale też dlatego, że pamiętam, że w jakiejś części wciąż jestem dzieckiem.  Nie zapominam o moim wewnętrznym dziecku, małej dziewczynce, która też lubi bajki, lubi układać klocki, a nader wszystko uwielbia rysować i malować. Gdy takie aktywności z moją córką mnie męczą, wiem, że zwyczajnie potrzebuję odpoczynku, a nie, że jestem beznadziejną mamą.

Zapisz się na newsletter

I odbierz ode mnie kwestionariusz zadowolenia z życia

Zapisuję się

Loading…

Zapoznałam/em się z Polityką prywatności i zgadzam się na otrzymywanie newslettera.

Zapisuję się

Loading…

Dzięki!

Teraz kliknij w potwierdzenie, które dostałaś/eś mailem. 

Wewnętrzne dziecko

Wewnętrzne dziecko to nie jakiś wydumany byt, to my. Tak często oddzielamy się od siebie samych z dzieciństwa, zapominając o sobie z przeszłości. To odcięcie prowadzi do trudności w życiu, bo oprócz trudnych traumatycznych przeżyć są tam ukryte niesamowite skarby.

Wewnętrzne dziecko to część, z której idą silne reakcje emocjonalne i którą trzeba umieć samej/samemu ukoić, i to z tego miejsca idzie nasza siła życiowa. Jeśli mamy szczęście mieć zasoby miłości z dzieciństwa, ta część cieszy się życiem, jest dobra i ufna oraz dostrzega piękno. Jeśli nie, potrzebujemy wsparcia z zewnątrz aby nauczyć się dbać o siebie i prowadzić siebie przez życie.

Moja praca polega często na odkrywaniu prawd z dzieciństwa i tego jak dzieciństwo wpływa na reakcje w teraźniejszości. Dla niektórych jest to zaskakujące, mają przekonanie, że skoro są dorośli, to nie mają w sobie już nic z dziecka. Błąd, jesteśmy tymi samymi osobami, ze wszystkimi naszymi doświadczeniami, więc również tymi z dzieciństwa. Efektem moje pracy jest moment, w którym osoba z trudnościami umie przeżywać emocje bez bycia nimi pochłoniętą. Gdy umie sobie wybaczać, gdy to się nie udaje, a co za tym idzie, umie wybaczać innym. Powoli pozbywamy się mułu nagromadzonego w dzieciństwie na złocie, jakim jest napęd do życia, siła i wiara. Pozbywamy się kamienia, który w środku skrywa diament.

Jeśli ktoś ma siłę przyjść do psychologa, być może będzie mieć siłę uratować dziecko w sobie z przeszłości, pokochać je, zamiast za życia je grzebać. Ma szansę uruchomić ukryty potencjał. 

Agnieszka

Artykuł Dzień dziecka pochodzi z serwisu Agnieszka Michalska.

Po wszystkim nie wierzysz, że mogłaś/mogłeś tak się zachować? Żałujesz, czujesz się winna/winny?

Przecież wiesz jak chcesz się zachowywać w trudnych sytuacjach. To dlaczego znów emocje poniosły Cię tak daleko i w nie pożądanym kierunku?

„Gadzi” mózg

Dzieje się tak, ponieważ pod wpływem stresu i silnych emocji twój mózg „wyłącza” korę przedczołową czyli krótko mówiąc część odpowiadającą za analizę i myślenie. To moment kiedy władzę przejmuje pierwotna tzw. gadzia część mózgu.

Gdy małe dziecko jest kojone w swoich emocjach przez zrównoważoną emocjonalnie mamę lub takiegoż tatę, gdy jest uczone od małego rozpoznawania i nazywania stanów emocjonalnych i akceptowania ich istnienia, uczy się, że swoje emocje można czuć i równocześnie rozumieć je. Buduje się połączenie emocji z myśleniem. Taki człowiek w życiu dorosłym rzadko miewa problemy z opanowaniem zachowania pod wpływem emocji. Jeśli nie miałaś/miałeś dość szczęścia, by doświadczyć takiego objęcia swoich emocji w dzieciństwie, potrzebujesz nauczyć się tego w dorosłym życiu.  

Co możesz zrobić, aby sobie pomóc?

Jedyne co musisz na początku zrobić, to odseparować się, wyjść z domu, wyjść z konfliktu, zostawić partnera czy dziecko w jego pokoju. To ważne, aby mózg mógł znów zacząć myśleć, i przestać reagować pierwotnie. Potrzebujesz być odłączoną/odłączonym od konfliktu 20 minut.

Jeśli to możliwe wyjdź z domu, przejdź się, oddychaj, napij się wody. Nie dzwoń, wyłącz telefon. Pozwól sobie na „ostygnięcie”. Po tym czasie warto przeanalizować co działo się z Tobą. Jakie myśli, emocje, reakcje na zachowanie czy słowa innej osoby wywołały „odłączenie” od myślenia i doprowadziły do silnej reakcji.

Aby nauczyć się trudnej sztuki opanowywania zachowania i nie ulegania emocjom w destrukcyjny sposób, trzeba to ćwiczyć i nie poddawać się. Jeśli masz potrzebę wsparcia w tym obszarze, koniecznie odezwij się do mnie. Sama tam byłam. Już umiem wyjść na czas. Pomogę i Tobie. 

Artykuł Oops!… I Did It Again – czyli rozbuchane emocje pochodzi z serwisu Agnieszka Michalska.

Z perspektywy czasu widzę, że zmiana to jedyny niezmienny element mojego życia, ale nie tylko mojego, twojego również. Nie ma sensu obawiać się zmian czy też robić wszystko, aby nas ominęły. Zmiany nadejdą same lub postaramy się je zaplanować i zrealizować. Zmiany pojawią się w naszym życiu tak czy inaczej, to co możemy zrobić to zwiększyć prawdopodobieństwo, aby działo się to na naszych warunkach. Możemy starać się nawigować życiem tak, by zdarzyło się w nim więcej ważnych dla nas rzeczy. Nie przygotujemy się na nieuniknione. Jednak zależy od nas więcej niż nam się wydaje. Pan Walkiewicz zachęca do marzeń, do realizowania planów, doświadczania życia. Zmienił moją perspektywę tak bardzo, że teraz przesyłam jego inspiracje dalej.

Ryzyko

Podsumować można te wykłady jako majstersztyk oratorski. Oprócz tego jest tam wiele psychologicznych prawd, które przekazane są w bardzo bezpośredni i zrozumiały sposób. Krótko mówiąc życie mamy jedno, gdy je zmieniamy, to dużo ryzykujemy, ale i jeszcze więcej zyskujemy. Przy czym zysk i wartość to nie zawsze to samo.

Marzenia są święte i nie podlegają ocenom i nie powinny podlegać negocjacjom ani z innymi, ani tym bardziej z samym sobą. Nie zmieniając życia w wybranym, czy nawet wymarzonym przez nas kierunku, nie zapobiegniemy niechcianym zmianom. Życie i tak się będzie zmieniać, w sobie tylko znanym kierunku, a bez naszej woli, chęci, siły i motywacji może tak pchane wiatrem zmian które same się zadziały, utknąć na mieliźnie.

Droga do dojrzałości

Do napisania tego postu natchnęła mnie sesja z jedną z moich klientek, która, chociaż niechętna, bo nieco przestraszona, rozpoczyna swoją drogę do dojrzałości. A według mnie, tak jak i według Pana Jacka, dojrzałość to życie na pełnej petardzie, cytując księdza Jana Kaczkowskiego, życie o którym wiemy, że kiedyś się skończy i ta wiedza nie przeszkadza nam żyć, przeciwnie, daje nam motywację i odwagę. Miłego słuchania

Agnieszka

Artykuł W drodze do dojrzałości pochodzi z serwisu Agnieszka Michalska.

Może trudno w to uwierzyć, ale żeby móc się zregenerować wystarczy odpowiednio długi, dobry sen i dbanie o to, by nie narażać się na przestymulowanie. Układ nerwowy potrzebuje aby o niego dbać.

Zapisz się na newsletter

I odbierz ode mnie kwestionariusz zadowolenia z życia

Zapisuję się

Loading…

Zapoznałam/em się z Polityką prywatności i zgadzam się na otrzymywanie newslettera.

Zapisuję się

Loading…

Dzięki!

Teraz kliknij w potwierdzenie, które dostałaś/eś mailem. 

Dobry sen

Sen sprawia że organizm regeneruje się. Dosłownie, naprawia zniszczenia. Nie sposób przecenić snu i jego roli.  

Kiedy oglądamy ekran telefonu przed snem, światło emitowane przez telefon sprawia, że nasz mózg „myśli”, że jest dzień. Organizm produkuje hormony, które pobudzają go do aktywności.

Proces naprawczy zostaje zatrzymany. Organizm szybciej się eksploatuje i starzeje. Zamień więc telefon na książkę i budzik :).

Pozbądź się przestymulowania

Rozdrażnienie, nerwowość, ból głowy, uczucie przytłoczenia. Tak objawia się przestymulowanie.

Jak to się dzieje że dorosły układ nerwowy się przestymulowuje?

Kiedy śpimy za krótko lub sen jest niskiej jakości, mamy za dużo bodźców. Każdego dnia za dużo korzystamy z ekranów, za dużo informacji pochłaniamy. Jesteśmy narażeni na zatłoczone i zbyt hałaśliwe środowisko życia. Gdy tak się dzieje, układ nerwowy się przeciąża, tak jak przeciążyć się może sieć elektryczna i mówiąc wprost „wywala nam korki”. Jesteśmy wtedy nerwowi, krzyczymy, reagujemy nadmiarowo, lub odwrotnie, „odcina” nas, przestajemy uczestniczyć w tym, co jest dookoła, a pocieszenia szukamy w jedzeniu, alkoholu i znowu w ekranie. Błędne koło.  

Jak można zregenerować swój układ nerwowy?

Warto wyjść z sytuacji, w której za dużo się dzieje:

• przestać pochłaniać treści internetowe,
• być w  kontakcie z naturą,
• robić sobie przerwy w byciu online – kilkugodzinne, lub całodniowe,
• zostawiać telefon w domu,
• przebywać w ciszy jak najczęściej, pobyć samej/samemu przez jakiś czas.

Proste sposoby, prawda? Może spróbujesz?

Artykuł Sen i cisza – bezpłatne i zawsze dostępne remedium na starość pochodzi z serwisu Agnieszka Michalska.

Dlaczego?

Przekwitanie – co to oznacza? Gdy przekwita kwiat, kurczy się, traci kolory, staje się brzydszy. I tak z reguły opisujemy też ten etap w życiu kobiety. Ale to nie musi być prawda. Tak, z każdy rokiem jesteśmy starsze a po menopauzie przestajemy być płodne. Jednak to może być zaletą. Jesteśmy kobietami, możemy być pełne życia i zadbane w wielu obszarach, jeśli to dla siebie wybieramy.

Śmieję się, że piękna i młoda już byłam, a teraz … jestem mądra. Wiem, że życie jest trudne i wymagające ale staram się codziennie doceniać to, co jest w nim piękne.

Staram się dbać o siebie, wysypiać się, dobrze się odżywiać, spełniać potrzeby i marzenia, a gdy jest mi trudno, odpocząć, przeczekać, wziąć pauzę.

Zmiana tożsamości

Jednym z głównych wyzwań psychologicznych związanych z menopauzą jest zmiana tożsamości. Kobiety często doświadczają uczucia straty związanej z zakończeniem okresu płodności. To moment, w którym wiele z nas zastanawia się nad swoją rolą społeczną, osobistymi celami i wartościami.

To bardzo ważne aby pogodzić się wewnętrznie z tą zmianą. Brak akceptacji tego procesu prowadzi do rozżalenia, smutku i złości. Nie musimy się tak czuć. Możemy pomóc sobie na tym etapie na wiele sposobów.

Jak sobie pomóc

Wprowadzenie zdrowego stylu życia może pomóc w łagodzeniu objawów menopauzy. Regularna aktywność fizyczna, zdrowa dieta bogata w wapń i witaminę D, unikanie palenia papierosów i ograniczenie spożycia alkoholu to kluczowe elementy utrzymania dobrego zdrowia w tym okresie.

Menopauza to ważny etap w życiu kobiety, który wymaga zrozumienia i akceptacji. Samowspółczucie i wsparcie ze strony psycholożki pomaga przejść przez ten etap łagodniej.

Od menopauzy się nie umiera, menopauza to etap, który może być początkiem nowych rozdziałów w książce naszego życia. Nie demonizujmy już menopauzy. To jest normalna sprawa. 

Artykuł Moc życia – menopauza to naturalna kolej rzeczy pochodzi z serwisu Agnieszka Michalska.

Otóż wtedy okazuje się, że poświąteczna gorączka zakupowa sprawiła, że nasze fundusze się kończą, a do wypłaty jeszcze kilkanaście długich dni. Słońca brakuje nam już od dobrych kilku miesięcy, a poziom witaminy D sięga bruku. Kończy się również czas liczony od 1 stycznia kiedy dotąd niesieni optymizmem i siłą woli, uświadamiamy sobie, że postanowienia noworoczne, jakie ze sobą ustaliliśmy, niestety nie są w zadowalającej fazie realizacji i, o zgrozo, może nigdy, w żaden sposób nie da się ich zrealizować? I… znów poniedziałek. Dlatego czujemy się smutni, zrezygnowani… To jest właśnie Blue Monday.

Wielu z nas, jak nie wszyscy, doświadcza trudności w utrzymaniu swoich postanowień.

Dlaczego tak się dzieje?

Według mnie ma na to wpływ kilka czynników:

1. Cele nie są zgodne z wewnętrznymi wartościami, a na przykład są wynikiem presji społecznej. To ważne by mieć ze sobą samą/ samym na tyle głęboki kontakt, by wiedzieć, co jest dla nas naprawdę ważne.
2. Brak świadomości czy zgody na to, że realizacja celów to proces, gdzie naturalnie napotykamy trudności. A można cel konsekwentnie utrzymywać, elastycznie regulując zakres  realizacji celu i dostosowując go do okoliczności życiowych oraz własnych zasobów na dany moment.
3. Brak wiedzy na temat tego, że istnieją skuteczne strategie, które mogą pomóc w realizacji każdego celu. Dobór tych strategii zależy od osobistych preferencji i samego celu, ale by te strategie wdrażać, trzeba je znać.
4. Brak wsparcia. Często bliscy nie rozumieją, a nawet nie akceptują naszych celów, nie mówiąc o tym, że zdarza się, iż bagatelizują ich ważność czy wyśmiewają. By być zdeterminowani, potrzebujemy siły i towarzystwa kogoś, kto nas naprawdę wspiera oraz dodaje wiatru w skrzydła.

Tym kimś, kto:

– pomoże ustalić czy cele są zgodne z wartościami,

– pomoże zbudować wewnętrzną elastyczność wobec przeciwności,

– nauczy odpowiednich technik,

– wesprze i doda wiatru w skrzydła

…. może być psycholożka/ psycholog  J

Tego typu pracę proponuję moim klientom, którzy są zdecydowani zmieniać swoje życie.

Nie z dnia na dzień, ale dzień po dniu, a to duża różnica  

Zapraszam na konsultację

Agnieszka

Artykuł Zbliża się Blue Monday, czyli trzeci poniedziałek stycznia pochodzi z serwisu Agnieszka Michalska.

Jutro 1 listopada

W tradycji polskiej obchodzimy święto Wszystkich Świętych. Polacy tłumnie odwiedzają groby, spotykają się z rodziną, bliską, dalszą i bardzo daleką. Zapalają znicze, kupują chryzantemy, które są kwiatami dedykowanymi temu świętu.

Te dwa święta są tak różne, niosą ze sobą tak inną, trudną do uniesienia dla niektórych rozbieżność emocji. Niektórym z nas, mieszkającym w Wielkiej Brytanii brakuje polskich tradycji, zadumy, melancholii, palenia zniczy i spotkań z bliskimi.

Różne tradycje

Warto pogodzić w sobie obie tradycje, poznać tradycję Halloween, a jeśli mamy dzieci, pozwolić im na zabawę w tej konwencji. Pamiętajmy, że tego typu zabawy to dla nich możliwość zabawy z innymi dziećmi i jest to bardzo ważne dla nich aby uczestniczyć w takich wydarzeniach. Ważne jest też kultywowanie naszej, polskiej tradycji, nawet jeśli będzie wyglądać to inaczej niż w Polsce. Można poprosić rodzinę, by postawiła znicz na grobach w Polsce, odwiedzić groby polskich bohaterów, albo zwyczajnie pomyśleć, zadumać się, zapalić w świecę w czyjejś intencji.

Można to pogodzić. Tak jak uczymy się godzić w sobie inne tradycje. Tak jest ok. Nie musimy wybierać. Możemy łączyć.

Agnieszka

Artykuł Dzisiaj Halloween pochodzi z serwisu Agnieszka Michalska.

Jakie uczucia budzą w Was takie słowa?

Dla wielu z nas jesień oznacza w psychologicznym sensie początek roku. Koniec lata to dla nas pożegnanie z czasem kiedy dzień był dłuższy, temperatury na zewnątrz wyższe, nawet jeśli było deszczowo ;). A okazji do wypadów i wyjazdów czy chociażby czasu na łonie natury nie brakowało.

Ten czas nieuchronnie się kończy i zaczynają się powroty do pracy pełną parą, powrót na uczelnie, powrót dzieci do szkoły. Wkracza organizacja, terminarze, kalendarze, KPIje oraz rozkład zajęć pozalekcyjnych.

A w perspektywie zimny czas, zabieganie, krótkie dni, wysokie rachunki za ogrzewanie.

Powrót z wakacji zawsze jest mieszanką emocji. To czas, gdy kończy się beztroskie lato i zaczyna nowy rozdział – rok szkolny oraz początek jesieni. Ludzie często doświadczają różnych uczuć, które towarzyszą im w tej sytuacji.

Początek jesieni

Początek jesieni, który zazwyczaj przypada na wrzesień, ma swój niepowtarzalny urok. Drzewa zmieniają kolor liści, a temperatura zaczyna spadać. Jest to moment, który wiele osób kojarzy z powrotem do szkoły lub pracy po letniej przerwie. Jest to także okres refleksji nad minionym latem i planowania przyszłości.

Warto pamiętać, że w takiej sytuacji można sobie pomóc. Po pierwsze, warto skupić się na pozytywnych aspektach powrotu – nowych wyzwaniach, możliwościach nauki i rozwoju. Można również stworzyć listę celów na nadchodzący rok szkolny lub zawodowy, co pomoże skierować naszą energię w pozytywnym kierunku.

Co można zrobić? Krótki poradnik.

1. Ruch. Ważne jest dawanie sobie okazji do robienia tego, co nas cieszyło w lato. I mam tu na myśli tzw. aktywność fizyczną. To pobudza endorfiny, hormony szczęścia. Wiem, nie chce się. Jeśli jednak weźmiesz się za rączkę i to zrobisz to poczujesz szczęście, i dumę z siebie. Warto! Jeśli kochasz pływać w jeziorze, pływaj! Basen jest równie dobry. Jeśli lubisz spacery, ubierz się ciepło i spaceruj. Rower jest tak samo możliwy gdy zimno, trzeba się tylko ubrać cieplej.
2. Zaplanuj i zarezerwuj następny wyjazd letni. Serio, serio. Samo oczekiwanie i świadomość pewności, że czeka na Ciebie odpoczynek sprawi że łatwiej będzie znosić niewygody jesienno-zimowe. To tak zwana antycypacja, termin psychologiczny który oznacza ekscytujące oczekiwanie. Samo to zmienia nasz nastrój. Warto!
3. Ciało lubi ciepło, więc sauna, kąpiel lub nawet solarium jest wskazane, jeśli lubisz.
4. Kluczowe dla samopoczucia jest światło słoneczne, korzystaj z możliwości przebywania na zewnątrz gdy jest jasno. Pomocne w utrzymaniu dobrego nastroju są specjalne lampy naświetlające.
5. Poziom witaminy D. Ważne aby go monitorować i w razie niedoborów suplementować.
6. Przypomnij sobie czas nic nierobienia i znajdź czas na nic nierobienie. Od czasu do czasu idź na kawę i pogap się na ludzi. Wrzuć nic nierobienie w kalendarz. Jest ważne.

Podsumowując, powrót z wakacji, rozpoczęcie roku szkolnego i nadejście jesieni to momenty pełne emocji. Ważne jest, aby patrzeć na nie jako na szansę na nowe doświadczenia i cele, które możemy osiągnąć. Dbając o siebie i otaczających nas ludzi, możemy przejść przez te zmiany z pozytywnym nastawieniem.

Na zakończenie zapraszam do posłuchania Kaloryfera

Artykuł Wrzesień. Idzie jesień. Będzie zima. pochodzi z serwisu Agnieszka Michalska.